حساسیت‌های فصلی در فصل بهار از شایع‌ترین مشکلاتی هستند که بسیاری از افراد با آن روبه‌رو می‌شوند و با شروع تغییرات آب‌وهوایی، بیشتر خودشان را نشان می‌دهند. علائمی مانند آبریزش بینی، عطسه‌های مکرر، تورم یا خارش گلو، سرفه‌های خلط‌دار، گرفتگی بینی، سوزش چشم و حتی سردرد، همگی می‌توانند نشانه‌ی واکنش بدن به عوامل درونی و بیرونی باشند. اگر بخواهیم این مسئله را دقیق‌تر بررسی کنیم، می‌توان گفت دو علت اصلی برای بروز این حساسیت‌ها وجود دارد: یک علت درونی و یک علت بیرونی. علت درونی به وضعیت بدن مربوط است؛ یعنی وقتی فصل سرد به پایان می‌رسد و هوا رو به گرمی می‌رود، برخی مواد زائد و رسوبات بدن که در فصل سرما در بافت‌ها مانده‌اند، به‌تدریج وارد جریان خون می‌شوند و بدن را درگیر می‌کنند. از سوی دیگر، علت بیرونی نیز نقش مهمی دارد؛ در فصل بهار گرده‌های گیاهی، گردوغبار و برخی گیاهان یا درختان غیر بومی در هوا پخش می‌شوند و این عوامل به‌ویژه در مخاط بینی، چشم و دستگاه تنفسی، واکنش ایمنی بدن را تحریک می‌کنند. در واقع بدن، وقتی هم از درون آمادگی ندارد و هم از بیرون با عوامل تحریک‌کننده مواجه می‌شود، تلاش می‌کند این مواد را دفع کند و همین فرایند به شکل عطسه، آبریزش، سرفه و التهاب بروز پیدا می‌کند؛ درست مانند زخمی که اگر درونش ملتهب باشد و از بیرون هم تحریک شود، واکنش شدیدتری نشان می‌دهد. برای مدیریت این وضعیت، اصلاح سبک زندگی و کمک به پاکسازی بدن اهمیت زیادی دارد. پرهیز از غذاهای سنگین، چرب و سرخ‌کردنی در فصل بهار می‌تواند فشار کمتری به بدن وارد کند. همچنین در برخی دیدگاه‌های طب سنتی، استفاده‌ی کوتاه‌مدت از سکنجبین، نوشیدنی‌های مناسب برای تعدیل مزاج، و در صورت نیاز اقدامات پاکسازی مانند حجامت عام، به‌عنوان راهکارهایی برای کاهش بار مواد زائد بدن مطرح می‌شود؛ البته این موارد باید با احتیاط، آگاهی و در صورت لزوم با نظر فرد متخصص انجام شوند. در مجموع، حساسیت فصلی تنها یک واکنش ساده به گرده‌ها نیست، بلکه حاصل تعامل وضعیت درونی بدن با عوامل محیطی است و هرچه بدن آماده‌تر و سبک‌تر باشد، شدت این علائم کمتر خواهد شد.