ریفلاکس معده از دید برخی متخصصان نه یک مشکل ناشناخته، بلکه نتیجه ضعف عملکرد معده و شل‌شدن اسفنکتر کاردیا دانسته می‌شود؛ در حالی‌که در طب مدرن معمولاً علت دقیق آن مشخص نشده و تنها مجموعه‌ای از توصیه‌های کلی مانند پرهیز از غذاهای اسیدی، سرخ‌کردنی‌ها و بالا نگه‌داشتن سر هنگام خواب ارائه می‌شود و درمان‌ها عمدتاً بر پایه داروهایی مانند پنتاپرازول، فاموتیدین یا آنتی‌اسیدهاست که صرفاً اسید معده را کاهش داده و علامت‌ها را موقتاً سرکوب می‌کنند. اصل مشکل ضعف قوا و نیروی معده است؛ زمانی که قوای معده کاهش می‌یابد، نه‌تنها اسفنکتر کاردیا دچار سستی می‌شود و محتویات معده به سمت بالا بازمی‌گردند، بلکه حرکات دودی معده، توان هضم غذا و انتقال مواد مغذی نیز مختل می‌شود. به همین دلیل تأکید می‌شود که ابتدا باید قدرت معده را تقویت کرد؛ از جمله با خوب جویدن غذا، پرهیز از مصرف آب، دوغ، نوشابه یا ماست همراه غذا، خودداری از ریزه‌خواری و حفظ فاصله مناسب میان وعده‌ها. یکی از عوامل مهم ضعف معده و تشدید ریفلاکس، مصرف زیاد نان سفید معرفی می‌شود که می‌تواند به مرور زمان عملکرد کاردیا را ضعیف کرده و علائم پنهانی مانند پر بودن سینوس‌ها، خلط پشت حلق، زردی دندان‌ها، گرفتگی زودهنگام صدا و بلع سخت را ایجاد کند. در موارد شدید، به‌ویژه در نوزادان، توصیه می‌شود از ترکیبات سنتی مانند جوشانده بانگ با نعناع و مقدار کمی نبات برای تقویت دریچه کاردیا استفاده شود و مادر نیز با مصرف نان کامل، بانگ، عرق نعناع و غذای سالم به بهبود شیر خود و تقویت معده نوزاد کمک کند. همچنین در کودکان، استفاده از جوشانده عناب با کمی نبات، دم‌کرده ترنجبین و مقدار کمی آب به یا آب سیب در زمان‌هایی که معده خالی است، می‌تواند به جمع‌شدن و تقویت عملکرد دریچه کاردیا کمک کند. مجموعه این توصیه‌ها بر این مبناست که با اصلاح تغذیه، تقویت قوا و بهره‌گیری از درمان‌های ساده و خانگی، می‌توان ریشه ریفلاکس را برطرف کرد و نه‌تنها علائم، بلکه علت اصلی مشکل را درمان نمود.